op deze site over transgenerationele rouw

en de verbeelding daarvan

Gestolde rouw vraagt om beweging.

 

In het geval van transgenerationele rouw zijn het  latere generaties die bestaansrecht geven aan verlieservaringen.

 

Voor de verbeelding van de transgenerationele rouw in mijn familiegeschiedenis maak ik gebruik van taal en beelden. Het gaat hierbij om verlieservaringen van mijn grootouders en ouders, de generaties die qua tijdsbestek, herinneringen delen. Dat delen gebeurt ook als er niet over de verlieservaringen zelf wordt gesproken. Met zwijgen wordt veel gezegd. Dat roept meteen de vraag op of ik wel gemachtigd ben om dat zwijgen op te heffen.

Herinneringen omzetten in een verhaal, een narratief, dat bijdraagt aan een collectieve herinnering , dat is wat ik doe.  In dit geval ben ik degene die er betekenis aan geeft.

Het narratief komt in beweging als er beelden en herinnering aan worden toegevoegd.  Daarmee krijgt ook het verhaal van de relatie de kans om in beweging te zijn.

 

 

 

 

 

Wijnt van Asselt / Blijvende Verhalen © 2018